Chapter (অধ্যায়): EPISTLES PAGE-395Page: 395 of 519
fruits of their ancestors' achievement, while I follow the word of God, for my good lies there.
Another truth I have realised is that altruistic service only is religion, the rest, such as ceremonial observances, are madness-even it is wrong to hanker after one's own salvation. Liberation is only for him who gives up everything for others, whereas others who tax their brains day and night harping on "my salvation", "my salvation", wander about with their true well-being ruined, both present and prospective; and this I have seen many a time with my own eyes. Reflecting on all these sundry matters, I had no heart for writing a letter to you. If notwithstanding all these discrepancies, you find your attachment for me intact, I shall feel it to be a very happy issue indeed.
Yours etc.,
Vivekananda
CXXV
अल्मोडा।
कल्याणवरेषु --
अवगमं कुशलम् तत्रत्यानां वार्ताञ्च सविशेषां तव पत्रिकायाम्। ममापि विशेषोऽस्ति शरीरेस्य, शेषो ज्ञातव्यो भिषक्प्रवरस्य शशिभूषणस्य सकाशात्। ब्रह्मानन्देन संस्कृतया एव रीत्या चलत्वधुना शिक्षा, यदि पश्चात्परिवर्तनमर्हेत्तदपि कारयेत्। सर्वेषां सम्मतिं गृहित्वा तु करणीयमिति न विस्मर्तव्यम्।
अहमधुना अल्मोडानगरस्य किञ्चिदुत्तरं कस्यचिद्वणिज उपवनोपदेशे निवसामि। सम्मुखे हिमशिखराणि हिमालयस्य प्रतिफलितदिवाकरकरैः पिण्डीकृतरजतानि इव भन्ति प्रीणयन्ति च। अव्याहतवायुसेवनेन, मितेन भोजनेन, समधिकव्यायामसेवया च सुदृढं सुस्थञ्च सञ्जातं मे शरीरम्। योगानन्दः खलु समधिकमस्वस्थ इति शृणोमि, आमन्त्रयामि तमागन्तुमत्रैव। विभेत्यसौ पुनः पार्वत्याजलाद्वायोश्च। "उषित्वा कतिपयदिवसान्यत्रोपवने यदि न तावद्विशेषो व्याधेर्गच्छ त्वं कलिकाताम्" इत्यहमद्य तमलिखम्। यथाभिरुचि करिष्यति।